ကုဋာဂါရသူဌေးဇာတ်တော်

ကုဋာဂါရသူဌေးဇာတ်တော်

ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ကုဋာဂါရ သူဌေးကြီးဟု အမည်ရသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ပါသည်။ ထိုသူဌေးကား အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျဉ်းမြောင်းသူ ဖြစ်ပါသည်။ သူသည် မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မည်သူ့ကိုမျှ မပေးဝေလိုဘဲ မိမိတစ်ဦးတည်းသာ ခံစားလိုပါသည်။

သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ အိမ်ကို အလွန်တင့်တယ်ခမ်းနားစွာ ဆောက်လုပ်ထားသော်လည်း အိမ်သို့ ဧည့်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မဖိတ်ခေါ်ပါ။ သူသည် အိမ်တံခါးကို အမြဲတမ်း ပိတ်ထားပြီး မိမိ၏ စည်းစိမ်ကို အလုံခြုံဆုံးသော နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် အလွန်မိုက်မဲသော အတွေးများဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် မိမိ၏ စည်းစိမ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မသုံးစွဲဘဲ သေဆုံးသွားလျှင် ထိုစည်းစိမ်ကို မည်သူမျှ မရရှိနိုင်ဟု ထင်ခဲ့ပါသည်။

တစ်နေ့သောအခါတွင် ဘုရားရှင်သည် ကုဋာဂါရ သူဌေးကြီး၏ အကြောင်းကို သိတော်မူပြီး သူဌေးကြီးအား တရားဟောရန် သာဝတ္ထိပြည်သို့ ကြွတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် သူဌေးကြီး၏ အိမ်သို့ ကြွတော်မူပြီး သူဌေးကြီးအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ "သူဌေးကြီး အရှင်သူဌေးကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပါသနည်း။"

သူဌေးကြီးသည် ဘုရားရှင်အား မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မည်သူ့ကိုမျှ မပေးဝေလိုခြင်းအကြောင်းကို လျှောက်ထားခဲ့ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် သူဌေးကြီး၏ စကားကို နားထောင်ပြီး သူဌေးကြီးအား မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ "သူဌေးကြီး အရှင်သူဌေးကြီးသည် မိုက်မဲသော အတွေးများဖြင့် နေထိုင်နေပါသည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို မသုံးစွဲဘဲ သေဆုံးသွားလျှင် ထိုစည်းစိမ်ကို မည်သူမျှ မရရှိနိုင်ပါ။ ထိုအစား ထိုစည်းစိမ်သည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။"

ဘုရားရှင်သည် သူဌေးကြီးအား ကုဋာဂါရ ငှက်၏ ပုံပြင်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ကုဋာဂါရ ငှက်သည် အလွန်လှပသော အသိုက်ကို ဆောက်လုပ်သော်လည်း ထိုအသိုက်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မပေးဝေဘဲ မိမိတစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအသိုက်သည် ပျက်စီးသွားပြီး ငှက်သည် အမိုးအကာမဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

ဘုရားရှင်သည် သူဌေးကြီးအား မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ "သူဌေးကြီး အရှင်သူဌေးကြီးသည် ကုဋာဂါရ ငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။ မိမိ၏ စည်းစိမ်ကို မသုံးစွဲဘဲ သေဆုံးသွားလျှင် ထိုစည်းစိမ်သည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အစား မိမိ၏ စည်းစိမ်ကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေသုံးစွဲသင့်ပါသည်။"

သူဌေးကြီးသည် ဘုရားရှင်၏ တရားစကားကို နားထောင်ပြီး မိမိ၏ မှားယွင်းမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ စည်းစိမ်ကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေသုံးစွဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ အိမ်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဧည့်သည်များကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် ဆင်းရဲသားများအား လှူဒါန်းခဲ့ပါသည်။

သူဌေးကြီး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသော သူဌေးကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့ကြပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် ပို၍ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်ခဲ့ရပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ စည်းစိမ်ကို မသုံးစွဲဘဲ သေဆုံးသွားလျှင် ထိုစည်းစိမ်သည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။